हे पुस्तक म्हणजे वडील आणि मुलगा यांच्यातील गुंतागुंतीच्या, सूक्ष्म आणि अनेकदा न बोलल्या जाणाऱ्या नात्याचा शोध घेण्याचा एक संवेदनशील प्रयत्न आहे. आई आणि अपत्य यांच्यातील नाते जन्माच्या क्षणापासून सहज निर्माण होते आणि काळाच्या ओघात अधिक दृढ होत जाते. परंतु वडील आणि अपत्य यांच्यातील नाते अनेकदा अनुभव, संवाद, अंतर आणि काळ यांच्या माध्यमातून आकार घेत असते. ते नेहमीच स्पष्टपणे व्यक्त होत नाही; अनेकदा ते भावनांच्या गाभाऱ्यात दडलेले असते.
विशेषतः जेव्हा वडील एखादे विलक्षण, असामान्य आणि चौकटीबाहेरचे व्यक्तिमत्त्व असतात, तेव्हा हे नाते अधिकच गुंतागुंतीचे बनते. रॉय किणीकर यांसारखा अफाट प्रतिभाशक्तीचा, सर्जनशीलतेने ओतप्रोत भरलेला, परंतु मुक्त वृत्तीचा, कलंदर आणि जगण्याच्या रूढ चौकटींना न जुमानणारा माणूस वडिलांच्या भूमिकेत असला, तर त्याच्या अपत्याच्या मनात अनेक प्रश्न, शोध आणि भावनिक प्रवाह निर्माण होतात.
या पुस्तकात अशाच एका नात्याचे धूसर, कधी जवळचे तर कधी दूर भासणारे पैलू उलगडत जातात. धुक्यात हरवलेल्या पायवाटेसारखे हे नाते कधी स्पष्ट दिसत नाही, पण त्याचे अस्तित्व सतत जाणवत राहते. स्मृती, अनुभव, शोध आणि आत्मपरीक्षण यांच्या माध्यमातून उलगडणारी ही कथा वाचकाला मानवी नात्यांच्या गाभ्यापर्यंत घेऊन जाते.:::






Reviews
There are no reviews yet.